“Burrin e ki në UÇK”, dëshmitarja tregon se si u dëbuan nga shtëpitë në Izbicë dhe maltretimet që ua bënë forcat serbe
Në Gjykatën Themelore në Prishtinë, në rigjykimin ndaj Muhamet Alidemajt i akuzuar për krime lufte në Izbicë më 1999, është dëgjuar dëshmitarja e Prokurorisë, Xhevrie Thaçi, e cila tregoi se si ishin dëbuar prej shtëpive të tyre nga forcat serbe dhe duke e goditur me shqelma e pyesnin ku e ka burrin.
Sipas aktakuzës, Alidemaj kishte marrë pjesë bashkë me pjesëtarë të forcave policore dhe ushtarake serbe në vrasjen e civilëve shqiptarë në masakrën e Izbicës që kishte ndodhur në mars 1999, e ku ishin vrarë e masakruar 130 shqiptarë, raporton “Betimi për Drejtësi”.
Dëshmitarja Thaçi, dëshminë e saj e nisi duke rrëfyer për përjetimet e mëngjesit të 28 marsit 1999, ku tha se forcat serbe i kishin nxjerrë nga shtëpitë në Izbicë dhe i kishin vendosur në një arë.
“Në mëngjes, ora saktë a ka qenë 07:00 apo më vonë nuk e di, na kanë qitë në një arë, aty kanë ardhë forcat serbe, kemi qenë popullatë e madhe aty. Unë i kam pas dy fëmijë me vete- djali pesë vjeç, ndërsa vajza tre vjeçe edhe kunata-motra e burrit”, tha dëshmitarja.
Aty sipas dëshmitares, një grup nga forcat serbe ishin nisur në drejtim të tyre, ku njëri nga ata e kishte pyetur se ku ndodhej burri i saj.
“Ata kanë ardhë në drejtim nga ne, një pjesë e tyre, edhe ata na kanë maltretu duke na goditur këmbëve me shqelma dhe flisnin shqip, mua më ka pyetur ku e ke burrin dhe unë nuk jam përgjigjiur sepse fëmijët janë frikësu dhe më vonë ju thash se burrin e kam në Zvicër. Ata kuptonin gjuhën shqipe dhe njëri prej tyre me ka thënë po rren, në gjuhën shqipe. Ai që fliste shqip më ka thënë po rren se nuk e ki burrin në Zvicër, e ki në UÇK, i cili është në mal”, tha dëshmitarja Thaçi.
Ndërsa, e pyetur se si dukeshin ai grup personash që i maltretuan atë ditë, dëshmitarja Thaçi, para trupit gjykues e përshkroi dukjen e tyre, duke iu referuar atij personi që fliste shqip në mesin e tyre.
“Personi që fliste shqip ka qenë me uniformë, ka pasë disa ngjyra në fytyrë dhe një shami të kuqe në kokë dhe një kapele të thjeshtë, jo të policisë. Uniforma s’ka qenë si e ushtrisë, por ka qenë si këta që kanë ba masakra- paramilitarë. Ai ka qenë prijës i grupit”, tha Thaçi.
Edhe më tutje, në deklarimin e saj, dëshmitarja foli për përjetimet gjatë luftës në Kosovë, ndër të cilat përmendi momentin kur ishte ndarë nga fëmijët e saj të vegjël për tre muaj.
“Pas katër dite kur kemi shku në Gjakovë m’i kanë nda fëmijët, ne shkuam në Shqipëri, fëmijët më mbetën në Kosovë, vëllaun në burg dhe burrin në mal, tre muaj ditë, unë nuk kam ditur asgjë për fëmijët e mi”, tha dëshmitarja.
Ndryshe, në seancën fllestare më 29 prill 2022, në gjykimin e parë, Alidemaj ishte deklaruar i pafajshëm. Njëjtë u deklarua edhe në seancën e rigjykimit më 23 tetor 2025.
Gjykata Themelore në Prishtinë më 12 korrik 2024 e shpalli Muhamet Alidemajn fajtor dhe e dënoi me 15 vjet burg për krime lufte gjatë vitit 1999 në Izbicë. Ndaj tij u shpall aktgjykim refuzues për dispozitivin e dytë, ku ngarkohej për zhvarrosjen e trupave me ekskavator, pasi në fjalën përfundimtare në seancën e 9 korrikut 2024, prokurori Ilir Morina u tërhoq nga pika e dytë e dispozitivit të aktakuzës, për shkak se nuk ishte arritur të vërtetohet se i akuzuari Alidemaj ka marrë pjesë në zhvarrosjen e viktimave.
Por, Gjykata e Apelit e ktheu rastin në rigjykim.
Ndryshe, sipas aktakuzës së përpiluar më 29 mars 2022, Muhamet Alidemaj gjatë periudhës kohore 24 mars 1999 – 11 qershor 1999, gjatë konfliktit të armatosur në Kosovë, si pjesëtar i forcave policore dhe ushtarake serbe, së bashku me pjesëtarët e tjerë të forcave policore dhe ushtarake serbe, me dhunë i ndajnë gratë e fëmijët dhe dhunshëm i detyrojnë që të shkojnë në drejtim të Shqipërisë.
Ndërsa, aktakuza thotë se burrat e mbetur i ekzekutojnë me armë automatike duke i vrarë 130 persona, prej të cilëve 114 viktima u identifikuan, kurse 12 civilë i mbijetuan ekzekutimit. Pas dy muajve, thuhet se i zhvarrosën trupat me ekskavator dhe i larguan duke i transportuar me disa kamionë në drejtim të panjohur. Ndërsa, pas përfundimit të luftës trupat e viktimave u gjetën në varreza masive në Batajnicë të Serbisë, në fshatin Suhodoll të Mitrovicë dhe në fshatin Novolan të Vushtrrisë.
Me këtë, akuzohej se në bashkëkryerje, e ka kryer veprën penale “Krimi i luftës kundër popullsisë civile”, e sanksionuar me nenin 142 lidhur me nenin 22 të Ligjit Penal të Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë, si ligj në fuqi në kohën e kryerjes së veprës penale, aktualisht i sanksionuar sipas veprës penale “Krimet e luftës në shkelje të rëndë të nenit 3 të përbashkët për konventat e Gjenevës”, nga neni 146, lidhur me nenin 31 të Kodit Penal të Republikës së Kosovës.
